ساعت پنج بعدازظهر است. تمام صندلی‌ها پرشده و افرادی که دیرتر رسیده‌اند مجبورند در گوشه‌ای ایستاده برنامه را درباره «قطع اینترنت» دنبال کنند.

وقتی بحث امنیت مطرح می‌شود، بیشتر از اینکه منظور امنیت شبکه و زیرساخت باشد، منظورشان کنترل افکار عمومی و جریان آزاد اطلاعات است.

ما با با جریان خطرناکی مواجهیم که در پوشش امنیت ملی علیه امنیت ملی اقدام می‌کند. وضعیت آرمانی آنها قطع کامل اینترنت است.

در ۷۲ روز گذشته میلیون‌ها گوشی، کامپیوتر و سرور ایرانی از صدها پچ امنیتی حیاتی محروم ماندند و در معرض انواع نفوذ و هک قرار گرفته‌اند.

سیاست حاکم بر اینترنت باید ذیل سیاست‌های کلی نظام، چه در حوزه فرهنگی و رسانه‌ای و چه در کلان‌بخش سیاست خارجی آن مورد بررسی قرار گیرد.

محاسبه خسارت به‌صورت روزانه، کوچک‌کردن مسئله است. امروز دیگر مسئله این نیست که در این چند روز چقدر ضرر کرده‌ایم و آسیب‌ها هم فقط اقتصادی نیست.

در تاریک‌ترین روزهای ایران، روزهایی که هنوز اینترنت بعد از اعتراضات دی‌ماه قطع بود، «دنیای اقتصاد» رویدادی درباره قطع اینترنت برگزار کرد.

مسئله، قدرت هم‌افزایی جامعه است. اینترنت به‌مثابه رسانه نامتمرکز منجر به قدرت‌گرفتن جامعه می‌شود و از این مسئله هراس وجود دارد.

افشای سیمکارت‌های سفید در پی آپدیت ایکس، خشم زیادی را ایجاد کرده. خشم مردم این بار نه از فیلترینگ و سانسور، که از دروغ و تبعیض است.

در این برنامه از بحث بلاگرها و شیوه‌های کنترل و مواجهه حکومت با آنها تا بحث فیلترینگ و سیاست‌های کلی در حوزه پلتفرمها پرداخته شد.

در این صفحه از تعدادی از مصاحبه‌هایی که در آبان و آذر ۱۴۰۴ منتشر شده مرور و بخشی از محتوای منتشر شده در آنها را به ترتیب تاریخ بازنشر می‌کنم.

اینترنت طبقاتی بخشی از پازل تثبیت محدودیت دائمی است. نباید اجازه دهیم این قطعه جدید، تصویر بزرگ و نگران‌کننده قطع دائمی اینترنت را کامل‌تر کند.

اگر شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های بین‌المللی مسدود باشند کجا قرار است از غم نان بگوییم و از حق اعتراض خود استفاده کنیم؟

هیچ مسئله فنی‌ای برای رفع فیلترینگ وجود ندارد، اگر تصمیم به رفع فیلترینگ باشد در عرض چند ساعت می‌توانند این اتفاق را رقم زنند.

تا زمانی که به اینترنت به عنوان پدیده تهدیدآمیز امنیتی و نه دیدگاه‌های توسعه‌محور و اقتصادی نگاه شود، چنین مواردی حل نخواهد شد.

اگر می‌خواهیم از نقشه فناوری جهان حذف نشویم، نیاز به تغییر پارادایم در سیاست خارجی، سیاست داخلی و حکمرانی اینترنت داریم.

موضوع مراقبت از کودکان، بهانه‌ای شده است برای کودک‌پنداری تمام شهروندان. این نگاهی بسیار تحقیرآمیز، توهین‌آمیز و تبعیض‌آمیز به شهروندان است.

همان نگاهی که اینترنت را فیلتر می‌کند در سیاست خارجی و خیابان ما هم وجود دارد و امروز زندگی ما را درگیر تحریم و فیلترینگ و جنگ کرده است.

بخش‌هایی از دولت و خصوصا مرکز ملی فضای مجازی به دنبال این هستند تا به بهانه شرایط حساس کنونی و حفظ امنیت وضعیت اینترنت را در همان شرایط جنگی نگه دارند.

قطع اینترنت حتی از دیتاسنترها به بهانه امنیت ملی و جایگزینی شبکه ملی اطلاعات، نه فقط به آزادی بیان و اقتصاد دیجیتال، که در واقع به امنیت ملی آسیب می‌زند.

قطع اینترنت، اختلالات گسترده و از کار انداختن پیامک‌ها و ایمیل‌ها باعث می‌شود کسب و کارهای اینترنتی هرچقدر هم که تاب آور باشند شانسی برای بقا پیدا نکنند.