اینترنت طبقاتی

اگر اعتراض به فیلترینگ را تلاشی برای حق آزادی بدانیم، مواجهه جامعه با پدیده اینترنت طبقاتی را می‌توانیم ذیل برابری‌خواهی و مسأله تبعیض درک کنیم. حکمرانان ما که نمی‌توانند در افکار عمومی و حتی میان خودی‌ها فیلترینگ یا قطع اینترنت برای همگان را توجیه کنند، دسترسی به اینترنت را -هرچند همچنان محدود- به عنوان یک استثناء یا رانت در قالب اینترنت طبقاتی توزیع می‌کنند و هر بار هم نام جدیدی بر آن می‌گذارند: اینترنت حرفه‌ای، اینترنت اقشار، سیمکارت سفید، منطقه آزاد اینترنتی، اینترنت پرو و… عناوینی بوده برای این نقض حقوق دیجیتال و نوعی رانت تبعیض‌آمیز که هر بار خشم گسترده‌ای میان مردم ایجاد کرده است.

اینترنت طبقاتی در ایران ابعاد و تبعات مختلفی داشته که در مصاحبه‌ها و یادداشت‌های این صفحه به آن پرداخته‌ام.