در اینترنت طبقاتی دسترسی‌هایی ازطریق وی‌پی‌ان‌های قانونی به کاربر داده می‌شود و افراد دسترسی‌های متفاوتی به اینترنت خواهند داشت.

ایده «جایگزینی» پلتفرم‌های بومی با پلتفرمهای بین‌المللی، با موانع فعلی شدنی نیست، و اگر شدنی هم باشد به هیچ وجه مطلوب نیست!

مسئله اصلی پلتفرم داخلی یا خارجی نیست، بلکه مسئله اصلی آزادی بیان است. مسئله رصد رفتار کاربران و کنترل‌گری است.

بسیاری از استارت‌آپ‌ها معمولا اخباری درباره تعدیل نیرو یا توقف فعالیت‌شان منتشر نمی‌کنند.

در شوراهایی که تصمیم به قطع اینترنت گرفته می‌شود، دغدغه اول و آخر حفظ امنیت به هر قیمتی، بدون در نظر گرفتن ابعاد مختلف آن است.

آنها آرزو دارند کاش اینترنت را هم مثل تلویزیون، با یک صدا و سیمای انحصاری ملی تحت کنترل صد در صدی در بیاورند.

آن ۶۰ درصد ترافیک داخلی که به آن افتخار می‌کنند بسیار کمتر از پهنای باند بین‌الملل است که قبلا مصرف می‌شد.

چنین نگاهی بازار دیجیتال را به سمت انحصار می‌برد؛ مانند صدا و سیما در حوزه رسانه یا خودروسازی در صنعت.