نوزدهم اردیبهشت ۱۴۰۴ به رویدادی در کارخانه نوآوری مشهد دعوت شدم تا از «کنشگری برند» صحبت کنم و از اهمیت روایت اجتماعی برندها بگویم. البته که صحبت درباره این موضوع برای برندها که اغلب به خاطر خصلت تجاری‌شان -به حق- محافظه‌کارند، ترسناک به نظر می‌رسید.

در این ارائه گفتم امروز در یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ ایران زندگی می‌کنیم و هر چیزی می‌تواند سیاسی قلمداد شود. در این نقطه بیزینس‌ها را به عنوان یکی از سه سکتور مهم جامعه خطاب قرار دادم که اگر دست روی دست بگذارند و نسبت به جامعه مدنی و دغدغه‌های مردم بی‌تفاوت باشند، اتفاق خوبی برایشان رقم نمی‌خورد. در این نقطه بنگاه‌های اقتصادی نیز چاره‌ای ندارند جز اینکه به مثابه نهادهای مدنی مطالبه‌گر و مدافع حقوق شهروندی باشند.

کنشگری برند موضع‌گیری و فعالیت برند در مسائل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی یا زیست‌محیطی، نه برای تبلیغ بلکه برای تأثیر و تغییر است. در این ارائه از ضرورت کنشگری برندها گفتم و با یادآوری ارزش‌های نسل زد، خطر Cancel Culture را به آنها یادآوری کردم. به اهمیت همدلی و بقا در بحران اعتماد عمومی و مصرف ارزش‌محور به عنوان مزیت رقابتی اشاره کردم و در ادامه تجربیات و نمونه‌های موفق جهانی کنشگری برند را توصیف کردم. در نهایت فهرستی از ایده‌ها و حوزه‌هایی که برندها، با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی و محدودیت‌های موجود، می‌توانند در آنها کنشگر باشند را ارائه کردم.